De Wet passend onderwijs verplicht scholen sinds 2014 om leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben een passende onderwijsplek te bieden, ook wanneer de benodigde expertise binnen de eigen school ontbreekt (Inspectie van het Onderwijs, 2017). Voor kleine dorpsscholen die steeds vaker nieuwkomerskleuters ontvangen zonder beschikking over specifieke NT2-expertise, maakt dit de uitdaging des te groter. Een vast intakeformulier en een voorbereidend overleg met de groepsleerkracht, IB-er en ouders vóór de eerste schooldag geeft iedereen een betere uitgangspositie. Zo weet de leerkracht wie het kind is, wat het heeft meegemaakt, kan er een inschatting worden gemaakt van het ontwikkelingsniveau en vooral: Wat heeft hij/ zij nodig op cognitief en sociaal vlak?

Een leerkracht met nog dertig andere kleuters in de groep kan niet altijd bieden wat een nieuwkomerskleuter nodig heeft. De werkdruk is hoog en de aandacht moet verdeeld worden over de hele groep, waardoor individuele begeleiding onder druk komt te staan. Extra handen in de klas maken het verschil. Denk aan een onderwijsassistent die gericht met de nieuwkomerskleuters aan de slag gaat tijdens spel, werkmomenten of kringactiviteiten. Voor kleine dorpsscholen zonder NT2-coördinator is het bovendien de moeite waard om contact te zoeken met het samenwerkingsverband, dat mogelijk extra ondersteuning of begeleiding kan bieden vanuit passend onderwijs (Cedin, z.d).