In een vervolgonderzoek zou het waardevol zijn om de verwondering van het kind als vertrekpunt te nemen: wat trekt een nieuwkomerskleuter aan, waar raakt hij of zij door geboeid, wat geeft energie en wat zorgt voor afhaken? Die vragen sluiten aan bij de kleuterwereld zoals die er werkelijk uitziet: vol ontdekking, spel en betekenisvolle momenten. Door vanuit die verwondering te kijken in plaats van vanuit tekorten of knelpunten, ontstaat een rijker en mogelijk verrassender beeld van wat een nieuwkomerskleuter nodig heeft en wat al goed gaat. Dit vraagt om onderzoeksmethoden die aansluiten bij jonge kinderen, zoals observatie tijdens vrij spel, het volgen van de blik en het gedrag van het kind, of het gebruik van visuele en speelse werkvormen. Zo kan toekomstig onderzoek een stem geven aan degene om wie het uiteindelijk allemaal draait.

Een ander aandachtspunt betreft de validiteit van het onderzoek. Dit onderzoek is uitgevoerd op één school, met een kleine groep respondenten. De bevindingen zijn daardoor niet generaliseerbaar naar andere scholen of contexten, maar dat was ook niet het doel: het gaat om een beschrijvend onderzoek binnen een specifieke praktijksituatie. Wel is gestreefd naar betrouwbaarheid door gebruik te maken van meerdere databronnen, zoals interviews, focusgroep, logboeken en kindgesprekken. Hierdoor was triangulatie mogelijk en bevindingen vanuit verschillende invalshoeken konden worden bekeken (Van der Donk & Van Lanen, 2022).

Een aandachtspunt bij de interpretatie van de data is de positie van de onderzoeker. Als leerkracht op dezelfde school waar het onderzoek is uitgevoerd, bestaat het risico op sociaal wenselijke antwoorden bij respondenten, of op een gekleurd blik bij de analyse. Dit is een bekende beperking van praktijkgericht onderzoek waarbij de onderzoeker deel uitmaakt van de onderzochte context (Boeije & Bleijenbergh, 2023). Om dit risico te beperken zijn de interviews individueel afgenomen.